76043abf2ebed2c

بررسی اثر بیوکنترلی مخمرهای آسکومیستی جداسازی شده از منابع طبیعی بر قارچ‌ عامل بیماری کپک خاکستری (Botrytis cinerea) با روش کشت متقابل

نوع مقاله: مقاله کامل

نویسندگان

1 دانشگاه رازی

2 دانشیار گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده

بیماری کپک خاکستری با عامل Botrytis cinerea یکی از بیماریهای مهم پس از برداشت به ویژه در میوه سیب و توت‌فرنگی است. به منظور مهار زیستی این بیمارگر از 14 جدایه مخمری استفاده شد. جدایه ها از منابع طبیعی و گیاهان جداسازی شدند. پس از شناسایی مولکولی، جدایه ها برای ارزیابی توانایی مهار زیستی علیه B. cinerea در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار به روش کشت متقابل روی محیط کشت سیب زمینی دکستروز آگار مورد استفاده قرار گرفتند. مخمرهای شناسایی شده عبارت بودند از: Pichia kudriavzevii ، Pichia galeiformis، Galactomyces candidum، Meyerozma guilliermondii، Saccharomyces cerevisiae، Zygoascus meyerae، Pichia sp.، Candida parapsilosis، Metschnikowia sp. ، Candida boidinii، Lecythophora sp.. و Candida catenulatea که بیشترین تاثیر در بازدارندگی را گونه G. candidum (85/47 درصد) و کمترین تاثیر را گونه P. kudriavzevii ( 53/6 درصد) داشت. نتایج نشان داد که اکثر مخمرهای آسکومیستی شناسایی شده قدرت مهار کنندگی این بیمارگر را با درصدهای مختلف از 48 - 7 داشتند.

تازه های تحقیق

در این تحقیق از مواد طبیعی مخمرهای مفیدی جداسازی و شناسایی شدند که عبارتند از: Pichia kudriavzevii ، Pichia galeiformis، Galactomyces candidum، Meyerozma guilliermondii، Saccharomyces cerevisiae، Zygoascus meyerae، Pichia sp.، Candida parapsilosis، Metschnikowia sp. ، Candida boidinii، Lecythophora sp.. و Candida catenulatea. تاثیر مخمرهای شناسایی شده مذکور در اثر بیوکنترلی قارچ عامل کپک خاکستری مورد ارزیابی قرار گرفت که تمام جدایه ها در کنترل این بیمارگر موثر بودند.  بیشترین تاثیر در بازدارندگی را گونه G. candidum  و کمترین تاثیر را گونه  P. kudriavzevii ( 53/6 درصد) داشت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


Agrios GN (1988) Plant pathology. (3rd ed.). Academic Press, Inc: San Diego.

Chan, Z. and Tian, S (2005) Interaction of antagonistic yeasts against postharvest pathogens of apple fruit and possible mode of action. Postharvest Biology and Technology 36: 215-223.

Cook DWM (2002) A laboratory simulation for vectoring of Trichosporon pullulans by conidia of Botrytis cinerea. Phytopathology 92: 1293-1299.

Droby S, Chalutz E (1994) Mode of action of biocontrol agents of postharvest disease. In: Wilson CL, Wisniewski ME (Eds.), Biological control of postharvest diseases of fruits and vegetables-theory and practice. CRC Press, Boca Raton, FL, pp. 63– 75.

Etebarian HR, Sholberg PL, Eastwell KC, Sayler RJ (2005) Biological control of apple blue mold with Pseudomonas fluorescens. Canadian Journal of Microbiology 51: 591-598.

Fallah B, Zaini F, Daei Ghazvini R, Kachuei R, Kordbacheh P., Safari M, Mahmoudi S (2016) The antagonistic effects of Candida parapsilosis on the growth of Fusarium species and fumonisin production. Current Medical Mycology 2(1): 1-6.

Fell JW, Boekhout T, Fonseca A, Scorzetti G, Statzell-Tallman A (2000) Biodiversity and systematics of basidiomycetous yeasts as determined by large-subunit rDNA D1/D2 domain sequence analysis. International Journal of  Systematic and Evolutionary Microbiology 50:1351–1371.

Irtwange SV (2006) Application of biological control agents in pre- and postharvest operations. International Commission of Agricultural  Engineering; 8: 1–11.

Li C, Zhang H, Yang Q, Komla MG, Zhang X, Zhu S (2014) Ascorbic acid enhances oxidative stress tolerance and biological control efficacy of Pichia caribbica against postharvest blue mold decay of apples. Journal of Agriculture and Food Chemistry 62: 7612–7621.

Lima G, De-Curtis F, Castoria R, Dem-Cicco V (1998) Activity of the yeasts Cryptococcus laurentii and Rhodotorula glutinis against post-harvest rots on different fruits. Biocontrol Science Technology 8: 257–67.

Lorliam W, Suwanna S, Akaracharanya A, Tanasupawat S (2014) First determination of ethanol production and xylose reductase gene of Zygoascus meyerae E23. Chiang Mai Journal of Science 41(1): 231-236.

Nally MC, Pesce VM, Maturano YP, Munoz CJ, Combina M, Toro ME, Figueroa CLI, Vazquez F (2012) Biocontrol of Botrytis cinerea in table grapes by non-pathogenic indigenous Saccharomyces cerevisiae yeasts isolated from viticultural environments in Argentina. Postharvest Biology and Technology 64 40–48.

Niknejad F, Zaini F, Faramarzi M, Amini M,  Kordbacheh P, Mahmoudi M (2012) Candida parapsilosis as a potent biocontrol agent against growth and aflatoxin production by Aspergillus species. Iranian Journal of Public Health. 41(10):72-80.

O’Donnell k (1993) Fusarium and its near relatives. In the fungal holomorph: mitotic and pleomorphic speciation in fungal systematics, reynolds D. R., and Taylor J.W. (eds). CAB International: Wallingford, UK 225–233.

Ramos J, Rosa C, Carvalho E, Leoncini O, Valente P (2005) Heteroduplex mobility assay of the 26S rDNA D1/D2 region for differentiation of clinically relevant Candida species. Antonie van Leeuwenhoek 89 39-44.

Suh SO, Zhang N, Nguyen N, Gross S, Blackwell M (2008) Lab manual for yeast study. Mycology lab Louisiana State University 37 p.

Wang Z, Chen T, Gao Y, Breuil C, Hiratsuka Y (1995) Biological Degradation of Resin Acids in Wood Chips by Wood-Inhabiting Fungi. Applied And Environmental Microbiology 61: 222-225.

Wilson CL, Wisniewski ME (1989) Biological control of postharvest diseases of fruits and vegetables: An emerging technology. Annual Review of Phytopathology 27: 425-441.

Yao HJ, Tian SP (2005) Effect of biocontrol agent methyl jasmonate on postharvest diseases of peach fruit and the possible mechanisms involved. Applied Microbiology 98: 941-950.

Yarrow D (1998) Methods for the isolation, maintenance and identification of yeasts, pp:77-100. In: Kurtzman C.P,  Fell J. W (eds.) The yeasts a taxonomic study (4nd). Elsevier. Amsterdam.