دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Effect of host plant on the virulence of entomopathogenic fungus Beauveria bassiana against Tetranychus urticae and predatory bug Orius niger تأثیر گیاه میزبان بر کشندگی قارچ Beauveria bassiana روی کنه تارتن دولکه‌ای، Tetranychus urticae و سن شکارگر Orius niger 129 138 59913 10.22059/jbioc.2016.59913 FA علی اصغر کوثری دانشجوی دکتری، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان 0009-0008-2081-3961 احد صحراگرد استاد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان رضا طلایی حسنلویی استاد، گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-2960-7135 Journal Article 2016 03 11 As the host plants based on their physical and chemical characteristics can affect virulence of microbial control agents on the target pest and its natural enemies, therefore in the current study, the virulence of Beauveria bassiana TV isolate at concentration 107 conidia/ml was evaluated against T. urticae female adults, on three different host plants; tomato, cucumber and strawberry. Spray tower method with five replications was used in this research. In control, the spider mites were not treated by B. bassiana. Afterward, the sensitivity of fifth instar nymphs and six-day olds adult females of predatory bug, O. niger was investigated to the fungus at concentration of 107 conidia/ml on these three host plants with five replications. The experiments were conducted in a completely randomized design. Variance analysis revealed that the effect of this isolate was different statistically against T. urticae on three plants. Mean comparisons using F-LSD demonstrated that the highest mortality of mites with 63% was observed on cucumber compared to tomato and strawberry which were 57% and 50%, respectively. Based on the results, these three host plants did not affect the virulence of isolate TV on O. niger female adults and nymphs. Our findings showed, isolate TV is highly toxic to spider mite population tested in laboratory. Also, obtaining a good control result for a biological agent against a particular pest on a specific host plant, does not necessarily mean that the agent is effective on the same target pest but different host plant. ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی گیاه میزبان میتواند برکشندگی عوامل کنترل میکروبی روی آفت هدف و دشمنان طبیعی آن تأثیرگذار باشد. در پژوهش حاضر، کشندگی جدایه TV از قارچ B. bassiana در غلظت 107 کنیدی در میلیلیتر با برج پاشش علیه کنههای ماده بالغ روی گوجهفرنگی، خیار و توتفرنگی هرکدام در پنج تکرار مورد بررسی قرارگرفت. شاهد نیز با همان شرایط بدون پاشش قارچ در نظر گرفته شد. در مرحله بعدی، حساسیت سن شکارگر O. niger به قارچ بیمارگر با غلظت 107 کنیدی در میلیلیتر با پاشش روی ماده‌های بالغ و پوره‌های سن پنجم هر کدام در پنج تکرار روی این سه گیاه تعیین شد. اجرای هر دو گروه از آزمونها برمبنای طرح کاملاً تصادفی بود. نتایج آزمایش نشان داد که کاربرد قارچ روی کنه T. urticae تحت تأثیر سه گیاه دارای اختلاف معنی‌دار است. به طوری که بیمارگری قارچ روی گیاه خیار با میانگین 63 درصد برای کنهها بیش‌تر از تلفات ایجادشده روی گوجهفرنگی با میانگین مرگ 57 درصد میباشد. میانگین درصد مرگومیر ایجادشده روی توت‌فرنگی (50 درصد) نسبت به دو گیاه دیگر به طور معنیداری کمتر بود. تجزیه واریانس دادهها نشان داد که اثر همان سه گیاه میزبان بر میزان کشندگی قارچ روی افراد بالغ سن شکارگر و پورههای سن پنجم با هم اختلاف معنی‌دار ندارند. نتایج این پژوهش نشان داد، جدایه مورد استفاده، توانایی کشندگی خوبی روی جمعیت کنه داشته و نیز حصول نتیجه کنترلی مناسب قارچ علیه یک آفت روی یک گیاه میزبان، لزوماً به منزله اثربخشی آن عامل علیه همان گونه هدف روی گیاه دیگر نیست.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_59913_6a8cfab2aa11fbb342063df25c16a5f1.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Effect of Glomus mosseae on cucumber damping off caused by Pythium under salinity stress اثر قارچ‌ریشه (میکوریز) Glomus mosseae بر بوته‌میری پیتیومی خیار در شرایط تنش شوری 139 149 59914 10.22059/jbioc.2016.59914 FA حلیه حسینی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل ناصر پنجه که دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل حسین علایی استادیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر(عج)، رفسنجان Journal Article 2016 04 09 Salinity stress is one of the most important abiotic factors that restrict the growth and yield of many plants. Salinity can increasingly influence the host susceptibility, occurrence and development of plant diseases due to its negative effects on the host plants. Mycorrhizal fungi are able to increase the tolerance of some plants to salinity. In this study, the biological effects of Glomus mosseae were studied against cucumber damping off caused by Pythium aphanidermatum. Subsequently the effects of different concentrations of salinity in the presence of AM fungus were assessed on the plant growth, the mineral nutrient uptake and also, the disease severity of cucumber damping off on seedlings. The results showed that G. mosseae significantly (P≤0.05) decreased the disease severity. The mean of disease severity caused by the pathogen was 56%, while in treatments inoculated to mycorrhizal showed a reduction to 28%. Furthermore, the plant growth parameters including root length and plant hight increased in treatments inoculated with mycorrhizal fungus as compared with non-mycorrhizal roots in salinity soil. It can be a consequence of more nutrient uptake by roots. Content of P and K was significantly reduced by increasing salinity, whereas the level of Na increased. The plants inoculated with mycorrhizal fungus increased the nutrient content of P and K as compared to non-inoculated treatment in all levels of salinity, but the content of Na decreased. These results showed that the colonization of cucumber seedling roots by G. mosseae can reduce the deterimental effects of salinity and damping off disease caused by Pythium. تنش شوری یکی از مهم‌ترین فاکتورهای غیرزیستی است که میزان رشد و محصولدهی را در بسیاری از گیاهان محدود مینماید. شوری به علت تأثیر سوء روی گیاه میزبان باعث افزایش حساسیت میزبان، وقوع و توسعه بیماری‌های گیاهی میشود. قارچ ریشهها قادرند که تحمل شوری برخی گیاهان را افزایش دهند. در این تحقیق تأثیر بیولوژیکی قارچ Glomus mosseae در کنترل بیماری بوتهمیری خیار با عامل Pythium aphanidermatum مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین تأثیر غلظتهای مختلف شوری درحضور میکوریز بر میزان رشد، تغذیه گیاه و شدت بیماری بوتهمیری خیار ارزیابی شد. نتایج نشان داد که قارچ G. mosseae به‌طور معنی‌داری (05/0p≤) باعث کاهش شدت بیماری شد. میانگین شدت بیماری توسط بیمارگر 56 درصد بود، در حالی‌که در تیمارهای آغشته به میکوریز کاهشی تا 28 درصد نشان داد. علاوه بر این فاکتورهای رشدی گیاه از جمله طول ریشه و ارتفاع ساقه در تیمارهای آغشته به میکوریز در خاک شور در مقایسه با گیاهان غیرآغشته به میکوریز بیشتر بود که منجر به رشد بهتر گیاه و جذب مواد غذایی توسط ریشه‌ها گردید. با افزایش شوری، مقدار فسفر و پتاسیم به‌صورت معنی‌داری کاهش یافت درحالی‌که مقدار سدیم افزایش یافت، اما در تمامی سطوح شوری آزمایش‌شده مقدار فسفر و پتاسیم در گیاهان آغشته به میکوریز بیشتر از گیاهان غیرمیکوریزی بود ولی مقدار سدیم کمتر بود. این نتایج نشان داد که کلنیزاسیون G. mosseae در ریشه‌های گیاهچه خیار می‌تواند از اثرات مخرب شوری و بوته‌میری پیتیومی بکاهد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_59914_7d6c7d95a1e5e861c54d20002585a809.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 The Effect of Quorum Quenching Bacteria on Pathogenicity of Pectobacterium carotovorum Causal Agent of Potato Soft Rot تأثیر باکتری‎های بازدارنده سیستم حدنصاب احساس بر بیماریزایی Pectobacterium carotovorum عامل پوسیدگی نرم سیب‎زمینی 151 162 60150 10.22059/jbioc.2016.60150 FA عادله سبحانی پور دانشجوی دکتری،گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج کیوان بهبودی دانشیار، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-9495-1821 اسماعیل محمودی استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان و قطب علمی ترانسژنز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان محسن فرزانه استادیار، پژوهشکده گیاهان و مواد دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، اوین Journal Article 2016 03 08 Pectobacterium carotovorum is one of the most important bacterial pathogens of potato in the world.The expression of numerous genes including those involved in the production of virulence determinants in this bacterium are regulated by quorum sensing (QS). The signal molecules involved in QS in P. carotovorum belong to the group of N-acyl homoserine lactones (AHLs). Recently, several soil bacteria were found to degrade AHLs, thereby interfering with the QS system. In this research, 1280 bacterial strains were isolated from potato rhizosphere in Iran. For the screening of isolates for AHL-inactivating, Chromobacterium violaceum CV026 and Escherchia coli pSB401 was used as biosensors. The 69 isolates have highly AHL-degrading potential. The AHL degradation measurement by HPLC showed that residue of C6-HSL was not detected in some isolates that means completely degradation of it by antagonists. The screened isolates tested for protect potato tubers against soft rot. 40 strains reduced tuber soft rot more than 50 percent. 16 of the best isolates were used for inhibition of stem tissue maceration. Bacillus toyoensis 2L, Escherchia coli 1M and Acinetobacter calcoaceticus 32P reduced stem maceration more than 70 percent. These strains were identified by 16s rDNA sequencing. These results showed that interference with P. carotovorum quorum sensing system can be considered as an attractive target for development of biological control method of this disease. باکتری Pectobacterium carotovorum یکی از مهمترین باکتریهای بیماریزای سیبزمینی در دنیا است. بیان تعدادی از ژنهایی که در تولید فاکتورهای بیماریزایی در این باکتری دخیل هستند با سیستم حدنصاب احساس تنظیم میشود. در P. carotovorum مولکولهای سیگنال دخیل در این سیستم از نوع AHLs میباشند. در این تحقیق 1280 جدایه باکتری از ریزوسفر گیاهان مختلف میزبان این بیمارگر از مناطق مختلف ایران جدا شد. برای غربال آنها از جهت توان غیرفعالسازی AHLs از Chromobacterium violaceum CV026 و Escherchia coli pSB401 به‌عنوان گزارشگر استفاده شد. 69 جدایه به میزان بسیار زیاد قادر به تجزیه AHL بودند. اندازه‌گیری میزان تجزیه AHL با روش HPLC نشان داد که در برخی جدایهها هیچ میزانی از C6-HSL ردیابی نشد و به‌طور کامل توسط آنتاگونیستها تجزیه شده بود. توانایی این جدایههای انتخابی از نظر کاهش لهیدگی غده سیبزمینی بررسی شد. 40 جدایه توانستند بیش از 50 درصد کاهش در لهیدگی غده ایجاد کنند. توانایی 16 جدایه برتر آنها برای کاهش پوسیدگی ساقه نیز آزمایش شد که جدایههای Bacillus toyoensis 2L، Escherchia coli 1M و Acinetobacter calcoaceticus 32P بیش از 70 درصد پوسیدگی ساقه را کاهش دادند. استرین‌ها با توالی‌یابی ناحیه 16srDNA شناسایی شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که مداخله در سیستم حدنصاب احساس باکتری P.carotovorum می‌تواند به‌عنوان یک هدف خوب برای توسعه روش کنترل بیولوژیک این بیماری مطرح باشد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_60150_3f9969d87e5d5385a1de287276e8c4dd.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Efficacy of Pseudomonas strains on moderate drought stress on growth and physiological characteristics of pistachio cultivars کارایی سویه‌های سودوموناس در تعدیل تنش خشکی روی پارامترهای رشدی و فیزیولوژی ارقام پسته 163 176 60151 10.22059/jbioc.2016.60151 FA فریبا فتحی دانشجوی کارشناسی ارشد رشته بیماری شناسی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ولی عصر رفسنجان روح الله صابری ریسه دانشیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان محمد مرادی استادیار پژوهشکده پسته، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی رفسنجان، ایران Journal Article 2016 04 27 Using plant probiotic bacteria, which can induce systemic tolerance in plants, is one of the most important strategy to reduce the damage of drought stress in plants. In this study the effect of four fluorescent strains (T17-4, VUPF5, 428, CHA0) was investigated on resistance of two pistachio cultivars (Badami-Rize-Zarand and Sarakhs) against the drought stress. A completely randomized design was applied with a factorial arrangement at three replications in a greenhouse trial. In order to evaluate the effects of bacteria on reduction the effects of drought stress, some parameters such as prolin, soluble sugars, chlorophyll a, chlorophyll b, P, Zn, Fe content of shoot and root were measured. The results showed that drought stress increased the prolin and soluble sugars content in both inoculated and non-inoculated seedlings, although the content of prolin and soluble sugars in inoculated seedlings were higher than non-inoculated seedlings. The result also indicated that the drought stress reduces growth parameters, photosynthesis pigments and mineral element content in both cultivars under inoculated and non-inoculated conditions. The most reduction of these traits were recorded in non-inoculated seedlings. The cultivars of pistachio showed different responses to drought stress, so that sarakhs cultivar was recognized more sensitive to drought stress than badami-Rize-zarand cultivar. استفاده از باکتری‌های پروبیوتیک‌ گیاهی با قابلیت القای تحمل به خشکی در گیاهان یکی از رهیافت‌های مؤثر جهت کاهش خسارت تنش خشکی می‌باشد. در این تحقیق تأثیر چهار استرین باکتریایی از جنس سودوموناس (T17-4، VUPF5، 428، CHA0) روی مقاومت نهال‌های پسته دو رقم سرخس و بادامی ریز زرند به تنش خشکی مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش در قالب یک طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی به اجرا درآمد. جهت بررسی کارایی باکتری‌ها در کاهش تنش خشکی، پارامترهایی همچون پرولین، قند، کلروفیل a، کلروفیل b، عناصر روی، آهن و فسفر ریشه و ساقه و فاکتورهای رشدی گیاه اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی سبب افزایش میزان پرولین و قند هم در نهال‌های مایه‌زنی شده با جدایه‌های باکتریایی و هم در نهال‌های بدون مایه‌زنی گردید با این تفاوت که این افزایش در نهال‌های مایه‌زنی شده بیشتر بود. همچنین تنش خشکی موجب کاهش میزان رنگیزه‌های گیاهی، عناصر و فاکتورهای رشدی گیاه گردید اما این کاهش در گیاهان مایه‌زنی شده کمتر بود. نتایج همچنین نشان داد که ارقام مختلف پاسخ متفاوتی به تنش خشکی نشان دادند به‌طوری که رقم سرخس نسبت به رقم بادامی از حساسیت بالاتری برخوردار بود.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_60151_fb7179b09564f8bc6d5363aada5b659e.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Efficiency and pradatory of Hippodamia variegata (Goez) feeding on pomegranate green aphid, Aphis punicae Pass. under laboratory conditions کارایی و نرخ مصرف کفشدوزک Hippodamia variegata (Goez) با تغذیه از شته سبز انار Aphis punicae در شرایط آزمایشگاهی 177 191 61196 10.22059/jbioc.2016.61196 FA ایمان رمضانی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان محمد امین سمیع دانشیار، گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان Journal Article 2015 12 13 The functional response and predation rate of Hippodamia variegata (Goeze)(Col.: Coccinellidae) were studied under laboratory conditions at 25 and 27.5oC, 65 ± 5 RH and a photoperiod of 16:8 (L:D). In order to study the predation rate, newly first instar larvae were chosen and each age stage were fed by three and four instars of pomegranate green aphid, Aphis punicae (Hem.: Aphididae). According to the results, predation rate at 25 and 27.5°C were 11.4 and 10.3% for larval stage, and 86.8 and 89.7 % for female adult stage, respectively. The consumption value in females compared to males is 1.5 times. The net predation rate (C0) at 25 and 27.5 °C were 1725.14 and 1870 three and four instars of pomegranate green aphid respectively. The result showed that all age stages of the predator at 25 and 27.5 oC exhibited type II functional response. Thus, based on the searching efficiency at 25°C, 3th and 4th larval instars and at 27.5°C 4nd larval instar and adults of H. variegate are the most effective as predators on A. punicae. So in both temperatures, fourth instar larvae showed a better searching efficiency. The results indicated that the H. variegata may be a useful candidate for the biological control of A. punacae in pomegranate gardens. واکنش تابعی و نرخ شکارگری کفشدوزک Hippodamia variegata (Col.: Coccinellidae) در دمای 2±25 و 2±5/27 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±65% و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و هشت ساعت تاریکی بررسی شد. در مطالعه نرخ شکارگری لاروهای سن یک تازه تفریخ شده استفاده و هر مرحله سنی با تعداد مشخصی از پوره‌های سن سه و چهار شته سبز انار Aphis punicae (Hem.: Aphididae) تغذیه شدند. بر اساس نتایج بهدست آمده در دمای 25 درجه سلسیوس نرخ شکارگری در دوره لاروی و حشرات کامل ماده به‏ترتیب 4/11 و 8/86 درصد و در دمای 5/27 درجه سلسیوس به‏ترتیب 3/10 و 7/89 درصد به دست آمد. میزان مصرف افراد ماده کامل 5/1 برابر افراد نر است. نرخ خالص شکارگری در دمای 25 و 5/27 درجه سلسیوس به‏ترتیب 14/1725 و 1870 پوره‌های سن سه و چهار شته سبز انار به‌دست آمد. نتایج نشان داد که نوع واکنش تابعی در دمای 25 و 5/27 درجه سلسیوس در تمامی مراحل مختلف سنی کفشدوزک به تراکم‌های مختلف پوره‌های سن سه و چهار شته نوع دوم بود. بر اساس پارامتر قدرت جستجوگری، در دمای 25 درجه سلسیوس، کاربرد لاروهای سن سه و چهار و در دمای 5/27 درجه سلسیوس، کاربرد لاروهای سن چهار و ماده کامل کارایی بیشتری دارد. بنابراین در هر دو دما لارو سن چهار قدرت جستجوگری بهتری دارد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که کفشدوزک H. variegata احتمالاً می‌تواند گزینه مناسبی برای کنترل بیولوژیک شته سبز انار در برنامه مدیریت تلفیقی آفات باغهای انار باشد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61196_02438b4170babe7f1aca4a409d7d7803.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Study of some biological and host feeding characteristics of parasitoid wasp, Eretmocerus delhiensis on greenhouse whitefly, Trialeurodes vaporariorum بررسی برخی ویژگی‌های زیستی و تغذیه‌ای زنبور پارازیتویید Eretmocerus delhiensis Mani روی سفیدبالک گلخانه Trialeurodes vaporariorum Westwood 193 200 61197 10.22059/jbioc.2016.61197 FA جعفر ابراهیمی‌فر دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه حشره‌شناسی و بیماری‌های گیاهی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران ارسلان جمشیدنیا استادیار، گروه حشره‌شناسی و بیماری‌های گیاهی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران 0000-0002-8004-6249 حسین اللهیاری دانشیار، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2015 10 28 The greenhouse whitefly, Trialeurodes vaporariorum Westwood (Hem., Aleyrodidae) is a cosmopolitan and polyphagous insect that attack a wide range of crops. In this study, the biological parameters of parasitoid wasp, Eretmocerus delhiensis Mani (Hym., Aphelinidae) on T. vaporariorum were evaluated. The experiments were conducted at 25±1°C, 65±5% RH and a photoperiod of 16: 8 h (L: D) in growth chamber. Based on the results of our studies, all of parasitoid progeny were female and there was no male progeny. Adult emergence, pre-oviposition, oviposition and post-oviposition period, developmental time and longevity of female parasitoid were 71 %, 15.03±0.32, 0.46±0.06, 4.2±0.12, 1.04±0.08, and 5.71±0.13 and 20.74±0.5 days, respectively. Also, other parameters such as; daily fecundity, total fecundity, daily host feeding, and total host feeding were 3.04±0.11 and 17.43±0.17 eggs 1.07±0.05, and 6.40±0.35 nymphs, respectively. Regression analysis revealed that host feeding had a significant effect on oviposition of this parasitoid. Therefore, the parasitoid wasp E. delhiensis not only parasitize their hosts but also kill them through host feeding. These results suggest E. delhiensis has the potential to be used as a biological control agent in greenhouse whitefly management. سفیدبالک گلخانه (Hem., Aleyrodidae) Trialeurodes vaporariorum آفتی همه‌جازی، پلی‌فاژ و کلیدی است که به دامنه وسیعی از محصولات حمله می‌کند. در این پژوهش، پارامترهای زیستی و تغذیه‌ای زنبور پارازیتویید Eretmocerus delhiensis Mani (Hym., Aphelinidae) روی سفیدبالک گلخانه در تغذیه‌ از گیاه گوجه فرنگی مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش‌ها در شرایط کنترل‌شده، دمای 1±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±65 درصد و دوره نوری 16:8 ساعت (روشنایی: تاریکی) در اتاقک رشد انجام شد. بر اساس این تحقیق، نتاج زنبور پارازیتویید همگی ماده بود و جنس نر مشاهده نشد. طول دوره پیش از بلوغ، دوره پیش از تخمریزی، دوره تخمریزی، دوره پس از تخمریزی، دوره بلوغ و طول عمر زنبور پارازیتویید به ترتیب؛ 32/0±03/15، 06/0±46/0، 12/0±2/4، 08/0±04/1، 13/0±71/5 و 5/0±74/20 روز براورد شد. همچنین سایر پارامترهای زیستی مثل میانگین تخمریزی روزانه، تخمریزی کل، میزان تغذیه روزانه از میزبان و میزان تغذیه کل به ترتیب؛ 11/0±04/3، 72/0±43/17 تخم و 05/0±07/1 و 35/0±14/6 پوره محاسبه گردید. نتایج تجزیه رگرسیونی نشان داد که تغذیه از میزبان تاثیر معنیداری بر میزان تخمریزی این پارازیتویید دارد. نتایج دلالت بر این دارد که زنبور پارازیتویید E. delhiensis علاوه بر پارازیتیسم قادر است بخشی از جمعیت میزبان را از طریق تغذیه از بین ببرد. بنابراین، بهعنوان یک عامل کنترل بیولوژیک بالقوه می‌تواند در مدیریت آفت سفیدبالک گلخانه مورد استفاده قرار گیرد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61197_baf225f88fcb2a54ae062564163bf90b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Effects of various extractions of Scrophularia striata to reduce Aflatoxin B1 from Aspergillus flavus on pistachio nut تأثیر عصاره‌های مختلف گیاه دارویی تشنه‌داری (Scrophularia striata) در کاهش آفلاتوکسین B1 قارچ (Aspergillus flavus) روی مغز پسته 201 209 61198 10.22059/jbioc.2016.61198 FA لیلا مرادی دانشجوی کارشناسی ارشد زیست‌شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران زهره جعفری استادیار زیست‌شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران محسن فرزانه استادیار، گروه کشاورزی، پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، اوین-تهران Journal Article 2016 04 23 Today, the use of essential oils and extracts of medicinal plants in food and pharmaceutical industries is growing because of their medicinal, antifungal, antibacterial and antioxidant properties. In this way, the effects of various extracts of Scrophularia striata, a medicine plant, were studied for inhibiting Aspergillus flavus mycelial growth and reducing aflatoxin B1-level in culture liquid potato-dextrose (PDB) as well as the pistachio nut. Aflatoxin B1 (AFB1) was evaluated by high performance thin layer chromatography (HPTLC) method. Application of different concentrations of the extracts (250, 500, 1000, 2000 mg/L) in order to inhibit the growth of Aspergillus flavus and also Aflatoxin B1 production in PDB medium demonstrated that the aqueous extract at a concentration of 2000 mg/L could significantly inhibit the A. flavus growth (41.02% loss in dried weight). Ethyl acetate, methanol and aqueous extracts had amazing effect (92-100%) to inhibit toxin production. The results of AFB1 degradation assay indicated that the application of aqueous and methanolic extracts led to significant degradation of aflatoxin by 33.7 and 29.2%, respectively. It is shown that only aqueous extract at concentrations of 2000 and 4000 mg/L could significantlly inhibit (37.14- 58.91%) fungal sporulation on pistachio nuts, while both methanol and aqueous extracts showed the strongest impact on inhibiting toxin production and caused a reduction of 96.85% and 75.48%, respectively, in AFB1 content. At the concentration of 2000 mg/L only methanol exract was able to reduce AFB1 (40.35%) on the pistachio nuts. Finally, the use of Scrophularia striata can possibly inhibit the aflatoxin contamination on agricultural products. امروزه استفاده از اسانس و عصارههای گیاهان دارویی به دلیل داشتن خواص دارویی، ضدقارچی، ضدباکتریایی و آنتیاکسیدانی در صنایع دارویی و غذایی رو به پیشرفت است. در این راستا پژوهشی به منظور ارزیابی عصارههای مختلف گیاه دارویی تشنهداری (Scrophularia striata) در جلوگیری از رشد میسلیومی و کاهش آفلاتوکسین Aspergillus flavus در محیط کشت مایع سیبزمینی-دکستروز (PDB) و همچنین مغز پسته انجام شد. میزان آفلاتوکسین B1 با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی لایه نازک با کارایی بالا (HPTLC) ارزیابی شد. کاربرد عصارهها در چند غلظت (250، 500، 1000 و 2000 میلیگرم در لیتر( در محیط PDB نشان داد که تنها عصاره آبی در غلظت 2000 میلیگرم در لیتر از قابلیت قابل توجه مهار قارچ (02/41 درصد کاهش وزن خشک قارچ) برخوردار بوده و سه عصاره اتیل استاتی، متانولی و آبی تأثیر شگفتآوری (100-92 درصد) در مهار تولید توکسین داشتند. نتایج تجزیه آفلاتوکسین نشان داد که عصارههای آبی و متانولی به ترتیب باعث 7/33 و 2/29 درصد تجزیه آفلاتوکسین شدند. نتایج روی پسته نشان داد تنها عصاره آبی در غلظتهای 2000 و 4000 میلیگرم در لیتر باعث کاهش معنیدار (91/58-14/37 درصد) اسپورزایی قارچ شد درحالیکه عصارههای متانولی و آبی بیشترین تأثیر را در کاهش تولید توکسین نشان دادند و به ترتیب باعث 85/96 و 48/75 درصد کاهش آفلاتوکسین B1 شدند. در غلظت 2000 میلیگرم در لیتر تنها عصاره متانولی قادر به کاهش 35/40 درصدی آفلاتوکسین B1 روی پسته شد. در مجموع، کاربرد عصاره گیاه تشنهداری میتواند احتمالاً جهت مهار آفلاتوکسین روی محصولات کشاورزی مؤثر واقع شود.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61198_aaa5def453b9de3c49f84c1bf00b8ce5.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Evaluation of strip-intercropping systems of corn and clover in biocontrol of the European corn worm, Ostrinia nubilalis (Hübner) ارزیابی نظام‌های کشت نواری ذرت و شبدر در کنترل زیستی کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت Ostrinia nubilalis (Hübner) 211 222 61199 10.22059/jbioc.2016.61199 FA سید علی اصغر فتحی دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2016 04 09 The European corn worm, Ostrinia nubilalis (Hübner) is an important pest of corn in Iran. In this research, the influence of corn monoculture and also, three strip-intercropping systems including three, six and nin rows of corn with three rows of clover were evaluated on the natural enemies diversity of O. nubilalis, the proportion of predators/prey density and finally, the percentage of parasitized eggs and larvae in experimental fields in Ardabil region in 2014 and 2015. In this study, eight predator species, five larval parasitoid species and one egg parasitoid species were collected and identified which amongst them, Orius niger (Wolff), Lydella thompsoni Herting, Bracon hebetor Say and Trichogramma brassicae Bezdenko had the high relative abundance in the tested cropping systems. The Shannon diversity index (H) in each of the three intercrops was significantly greater than in corn monoculture. The values of Morisita–Horn index (CMH) between corn monoculture and each of the three intercrops (CMH ≤ 0.893) were lower in comparision with the values of this index among the three intercrops (CMH ≥ 0.977). In two years, the proportion of predators/prey, and the percentage of parasitized eggs and larvae of O. nubilalis in each of the three intercrops were significantly higher than in corn monoculture. Implementation of these cultivation systems in the corn fields is an important step in the management of O. nubilalis. کرم ساقهخوار اروپایی ذرت، Ostrinia nubilalis (Hübner)آفت مهم ذرت در ایران است. در این تحقیق تأثیر تککشتی ذرت و سه نظام کشت نواری شامل سه، شش و نه ردیف ذرت در تناوب با سه ردیف شبدر در تنوع گونهای دشمنان طبیعی O. nubilalis، نسبت تراکم شکارگرها به شکار و درصد تخمها و لاروهای پارازیتهشده آفت در مزارع آزمایشی واقع در منطقه اردبیل در سالهای 1393 و 1394 مطالعه شد. در این تحقیق، هشت گونه شکارگر، پنج گونه پارازیتویید لارو و یک گونه پارازیتویید تخم جمعآوری و شناسایی شدند که در بین آنها Orius niger (Wolff)، Lydella thompsoni Herting، Bracon hebetor Say و Trichogramma brassicae Bezdenko درصد فراوانی نسبی بالایی را در نظامهای کشت مورد مطالعه داشتند. شاخص تنوع شانون (H) در هر سه تیمار کشت نواری ذرت و شبدر به‌طور معنیداری بیشتر از تککشتی ذرت بود. مقدار شاخص شباهت تنوع گونهای موریسیتا- هورن (CMH) بین نظام تککشتی ذرت با هر یک از تیمارهای کشت نواری (893/0 ≤ CMH) کمتر از مقدار این شاخص بین سه تیمار کشت نواری ذرت و شبدر (977/0 ≤ CMH) بود. در هر دو سال، نسبت تراکم شکارگرها به شکار و درصد تخمها و لاروهای پارازیتهشده O. nubilalis در هر سه تیمار کشت ردیفی ذرت و شبدر به‌طور معنیداری بیشتر از تککشتی ذرت بود. اجرای نظامهای کشت مذکور در مزارع ذرت گام مهمی در مدیریت O. nubilalis میباشد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61199_22d25e16be9eaf91b7996689c762c981.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Effect of four probiotic strains of Pseudomonas spp. and Bacillus spp. on increase of growth factors and disease indicators in two pistachio cultivars in presence of root-knot nematode (Meloidogyne incognita) تأثیر چهار استرین پروبیوتیک Pseudomonas spp. و Bacillus spp. در افزایش فاکتورهای رشدی و کاهش شاخص‌های بیماری در دو رقم پسته در حضور نماتد ریشه‌گرهی (Meloidogyne incognita) 223 234 61200 10.22059/jbioc.2016.61200 FA اعظم زین الدینی ریسه دانشجوی دکتری بیماری‌شناسی‌گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-3583-0587 عصمت مهدیخانی مقدم استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد حمید روحانی استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد محمد مرادی استادیار، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، مرکز تحقیقات پسته، سازمان توسعه و آموزش تحقیقات کشاورزی رفسنجان روح اله صابری ریسه دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان Journal Article 2016 04 19 The ability of four bacterial strains include Pseudomonas fluorescens VUPF5, VUPF52 and Bacillus cereus IPRI95, Bacillus subtilis IPRI96 on increase of growth parameters of two cultivars of pistachio in presence and absence of Meloidogyne incognita was evaluated. The experiment was a factorial design in a complete randomized design with the three factors including cultivar (Badami and Sarakhs), disease (presence and absence of nematode) and probiotic bacteria (Pseudomonas fluorescens strains VUPF5, VUPF52, Bacillus cereus strain IPRI95, Bacillus subtilis strain IPRI96 and water) in three replications. All of measured parameters showed considerable increases following treatment with bacterial strains in both cultivars. However, this increase in Sarakhs cultivar was higher than Badami cultivar. The maximum increase in treated pistachio seedlings was recorded for shoot height by 75.1, 12.1, root height by 50.63, 29.6, fresh shoot weight by 115, 34, fresh root weight by 63, 31, dry shoot weight by 34.41, 18.52 and for dry root weight by 1, 17.1 percent in Sarakhs and Badami cultivars respectively as compared with control. The number of galls and number of egg masses four month after inoculation was significantly decreased by 49.7 and 30.5%, for cv. Sarakhs and 64.4 and 71%, for cv. Badami respectively as compared with nontreated seedlings. پتانسیل 4 استرین باکتریایی پروبیوتیک شامل Pseudomonas fluorescens VUPF5, VUPF52 Bacillus cereus IPRI95 و Bacillus subtilis IPRI96 در افزایش فاکتورهای رشدی دو رقم پسته در شرایط حضور و عدم حضور نماتد (Meloidogyne incognita) بررسی شد. آزمایشی بر اساس طرح فاکتوریل با سه فاکتور رقم (بادامی و سرخس)، بیماری (حضور نماتد، عدمحضور نماتد) باکتری (شاهد، IPRI95, IPRI96, VUPF5, VUPF52) درقالب طرح کاملاً ًتصادفی در سه تکرار انجام پذیرفت. فاکتورهای رشدی به دنبال تیمار باکتریایی در هر دو رقم افزایش نشان داد که مقادیر آن در رقم سرخس در مقایسه با شاهد بیشتر بود. حداکثر مقادیر افزایش‏یافته برای نهالهای پسته تیمارشده با باکتریها در حضور نماتد برای طول ساقه برابر با 1/75 و 1/12، طول ریشه 63/50 و 6/29، وزن تر ساقه 115 و 34، وزن تر ریشه 63 و 31، وزن خشک ساقه 41/34 و 52/18 و وزن خشک ریشه 1 و 1/17 درصد به‏ترتیب برای رقم سرخس و بادامی به‏دست آمد. تعداد گال بعد از چهار ماه در حضور باکتری به میزان 7/49 و 4/64 درصد و تعداد کیسه تخم 5/30 و 71 درصد به‏ترتیب در رقم سرخس و بادامی در مقایسه با شاهد کاهش داشتند.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61200_4a0d270645108a765824cd49bc70e64b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Biocontrol potential of Pseudomonas fluorescens strains producing 2,4-diacetylphloroglucinol and hydrogen cyanide against tomato Fusarium wilt توانایی بیوکنترل سویه‌های Pseudomonas fluorescens مولد 2و4-دی استیل فلوروگلوسینول و سیانید‌هیدروژن علیه پژمردگی فوزاریومی گوجه‌فرنگی 235 246 61201 10.22059/jbioc.2016.61201 FA فاطمه جمالی استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر محمد مدرسی استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر فرشته بیات استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر Journal Article 2016 07 11 Pseudomonas fluorescens strains producing 2,4-diacetylphloroglucinol (DAPG) contribute to the biological control of many fungal plant diseases. Tomato Fusarium wilt is one of the most important diseases of this plant that causes considerable damage to the crop. In the current study, 35 strains of P. fluorescens were screened for the presence of phlD and hcnAB genes and it was revealed that nine strains harbored the target genes. Antagonistic ability of phlD+- and hcnAB+strains was tested against pathogen under in vitro conditions using dual culture method and five strains including PGU, PGU1, PGU2, PGU3 and CHA0 were selected for further studies. Strains were checked for production of antimicrobial metabolites and plant growth promoting traits and then, their potential to control Fusarium wilt and promoting tomato growth was investigated under greenhouse conditions. Laboratory results showed that bacterial strains were capable of producing antimicrobial compounds like DAPG, pyoluteorin and monoacetylphloroglucinol, hydrogen cyanide, indole-3-acetic acid, protease and solubilization of mineral phosphate. Strains were also able to control the disease and stimulate tomato plants growth significantly under greenhouse conditions and PGU strain performed better in comparison to other strains. This study suggests that the production of antimicrobial metabolites and/or metabolites stimulating plant growth plays a key role in effective disease control and increasing plant growth parameters under greenhouse conditions. سودوموناس‌های فلورسنت مولد 2و4-دیاستیل فلوروگلوسینول(DAPG) در بیوکنترل بسیاری بیماری‌های قارچی گیاهان نقش دارند. پژمردگی فوزاریومی گوجهفرنگی یکی از مهمترین بیماری‌های این گیاه است که خسارت زیادی را به محصول وارد میآورد. در این پژوهش 35 سویه Pseudomonas fluorescens از نظر وجود ژن‌های phlD و hcnAB بررسی شده و مشخص گردید نه سویه واجد ژن‌های بیوکنترل بودند. توانایی آنتاگونیستی سویههای واجد دو ژن همراه با سویه CHA0، علیه بیمارگر در شرایط آزمایشگاهی بررسی گردید و پنج سویه شامل PGU، PGU1، PGU2، PGU4 و سویه CHA0 انتخاب شدند. سویهها از نظر تولید انواع متابولیت‌های ضدمیکروبی یا محرک رشدی گیاهی آزمایش شدند و در مرحله بعد توانایی آنها در بیوکنترل بیماری و افزایش رشد گیاه گوجهفرنگی در شرایط گلخانه مطالعه شد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که سویهها قادر به تولید آنتیبیوتیک‌های DAPG، پایولوتورین و مونواستیل فلوروگلوسینول، سیانیدهیدروژن، اندول استیکاسید، پروتئاز و سیدروفور پایووردین و نیز انحلال فسفات معدنی بودند. این سویهها در شرایط گلخانه نیز به‌طور معنیداری قادر به کنترل بیماری و تحریک رشد گیاه گوجه‌فرنگی بودند و سویه PGU بهتر از سایرین عمل نمود. این مطالعه پیشنهاد میکند که احتمالاً تولید متابولیت‌های ضدمیکروبی و/ یا متابولیت‌های محرک رشد گیاه در کنترل بیماری و افزایش شاخص‌های رشدی گوجهفرنگی در شرایط گلخانه مؤثر هستند.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61201_bc5d49f144e358e334336a6d3e691b08.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Efficacy of the volatile organic compounds of Trichoderma asperellum in control of Botrytis cinerea, the causal agent of strawberry gray mold بررسی کارایی ترکیبات آلی فرّار Trichoderma asperellum در کنترل Botrytis cinerea، عامل کپک خاکستری توت‌فرنگی 247 259 61599 10.22059/jbioc.2016.61599 FA فرناز جلالی دانشجوی دکتری گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان دوستمراد ظفری دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان 0000-0002-2108-8115 هومن سالاری استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه Journal Article 2016 05 17 The present study was conducted to determine the efficacy of Trichoderma asperellum Volatile Organic Compounds (VOCs) in suppression of mycelial growth and conidial germination of Botrytis cinerea and also in control of Botrytis fruit rot of strawberry. Significant reduction in colony diameter, percent of conidial germination and length of germ tubes of B. cinerea was observed in treatments exposed to VOCs of 5-days old T. asperellum compared control. The incidence and severity of Botrytis fruit rot of strawberry was also significantly reduced by exposure to the VOCs of 5-day old T. asperellum cultures. VOCs profile of T. asperellum was identified using solid phase microextraction coupled to gas chromatography–mass spectrometry (SPME-GC-MS) technique. Six compounds out of 34 VOCs identified in this including isobutyric acid, 1,3,5,7-cyclooctatetraene, dimethyl sulfide, para-menta-6,8,dien-2-ol-acetate, phenyl ethyl alcohol and 1-butanol, 3-methyl-, acetate were the most abundant. Synthetic compounds of isobutyric acid and dimethyl sulfide were the most effective compounds among these compounds in suppression of mycelial growth and conidial germination of B. cinerea with IC50 of 26.5 and 10 μl/ liter, respectively. این مطالعه، بهمنظور تعیین کارایی ترکیبات آلی فرّار Trichoderma asperellum، در بازداری از رشد میسلیوم و جوانهزنی کنیدیوم Botrytis cinerea و کنترل پوسیدگی بوتریتیسی میوه توت‌فرنگی صورت گرفت. کاهش معنیداری در قطر پرگنه، درصد جوانهزنی کنیدیوم و طول لولههای تندشی B. cinerea در تیمارهای درمعرض ترکیبات آلی فرّار کشت پنج روزه T. asperellum نسبت به شاهد مشاهده شد. ترکیبات آلی فرّار تولید شده از محیط کشتهای پنج روزه T. asperellum، وقوع و شدت بیماری پوسیدگی بوتریتیسی میوه توت‌فرنگی را نیز بهمیزان معنیداری کاهش دادند. الگوی ترکیبات آلی فرّار T. asperellum، با استفاده از تکنیک ریزاستخراج از فاز جامد همراه با کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (SPME-GC-MS) شناسایی شد. از میان 34 ترکیب آلی فرّار شناسایی شده در این الگو، شش ترکیب شامل ایزوبوتیریک اسید، 1، 3، 5، 7-سیکلواکتاتترائن، دی متیل سولفید، پارا-منتا-6، 8، دین-2-ال-استات، فنیل اتیل الکل و 1-بوتانول-3-متیل-استات، فراوانترین بودند. ترکیبات سنتز شده ایزوبوتیریک اسید و دی متیل سولفید به ترتیب با غلظت بازدارندگی %50 (IC50) 5/26 و 10 میکرولیتر بر لیتر، بیشترین تأثیر را در بازداری از رشد میسلیوم و جوانهزنی کنیدیوم B. cinerea داشتند.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61599_ac0aa606ffac829736e4d8bcef83a9c9.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Lethal and sublethal effects of Metarhizium anisoplinae on fertility life table parameters of Brevicoryne brassicae in laboratory conditions اثر کشندگی و زیرکشندگی قارچ Metarhizium anisopliae روی فراسنجه‌های جدول زیستی باروری شته مومی کلم Brevicoryne brassicae در شرایط آزمایشگاهی 261 268 61636 10.22059/jbioc.2016.61636 FA ساناز امامی دانشجوی سابق کارشناسی‌ارشد حشره‌شناسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه سید علی صفوی دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه 0000-0002-8300-6138 یوبرت قوستا دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 03 08 The cabbage aphid, Brevicoryne brassicae (L.), is a major pest of cruciferous crops all over the world that causes a considerable damage on different products by direct sap feeding and transmission of pathogenic viruses. Use of chemical pesticides is the most common control method of this pest but the adverse effects of these pesticides have shifted considerations to other environmental-friendly agents. In this study, the virulence of two isolates (DEMI001 and V245) of the fungus, Metarhizium anisopliae (Metch.) Sorokin was investigated against the adults of cabbage aphid in laboratory conditions. Adult aphids were treated with (103-107 conidia/ml) concentrations of fungus. Moreover, life table parameters of aphid were evaluated when treated with sub-lethal (LC30) concentration of the effective isolate, DEMI001. Results showed that the adults of cabbage aphid were completely sensitive to the isolates of fungus. LC50 values was scored 1.5×105 and 2.3×106 conidia/ml respectively for DEMI001 and V245 isolates. The shortest time needed for the mortality of 50% of the population was 6.67 days belonging to DEMI001 isolate at 107 conidia/ml concentration. Moreover, results showed that a sub-lethal (LC30) concentration of DEMI001 isolate, had significant effect on fertility of treated aphids. The values of rm and λ parameters were 0.28 female/female/day and 1.32 female/day, respectively. Our results showed that M. anisopliae can be used as an effective biocontrol agent in cabbage aphid control. شته مومی کلم یکی از آفات مهم گیاهان تیره کلم میباشد که با تغذیه مستقیم از شیره گیاهی و انتقال ویروسهای گیاهی خسارت میزند. روش رایج در کنترل آفت مذکور استفاده از حشرهکشهای شیمیایی است. اما آثار سوء استفاده از آنها موجب افزایش توجه به استفاده از ترکیبات و عوامل سازگار با محیط شده است. لذا در این تحقیق قدرت بیمارگری جدایههای DEMI001 و V245 از قارچ Metarhizium anisopliae (Metch.) Sorokin روی حشرات کامل شته مومی کلم در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. حشرات کامل آفت با غلظتهای 103 تا 107 کنیدی بر میلیلیتر تیمار شدند. همچنین فراسنجه‌های جدول زیستی باروری در شتههایی که با غلظت LC30 (105×1/2 کنیدی بر میلیلیتر) جدایه DEMI001 تیمار شدند، مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاکی از حساسیت حشرات کامل شته مومی کلم به دو جدایه قارچی مورد استفاده بود. مقادیر LC50 برای جدایههای DEMI001 و V245 به ترتیب برابر با 105×5/1 و 106×3/2 کنیدی بر میلیلیتر بود. کمترین زمان لازم برای مرگ 50 درصد افراد جمعیت مربوط به جدایه DEMI001 در غلظت 107 کنیدی بر میلیلیتر، 67/6 روز محاسبه شد. همچنین، نتایج این تحقیق نشان داد که غلظت زیرکشندگی 30 درصد از جدایه DEMI001 قارچ M. anisopliae اثر معنیداری در کاهش قدرت تولیدمثل شته داشت. مقادیر rm و λ در تیمار با جدایه DEMI001 به ترتیب برابر 28/0 ماده/ماده/روز و 32/1 ماده/روز بود. نتایج به‌دست آمده نشان میدهد که قارچ M. anisopliae میتواند به عنوان عامل مؤثر در کنترل شته مومی کلم استفاده شود.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61636_499136067c2517c7309f5d1c18ff7814.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران - موسسه تحقیقات کنترل بیولوژیک آفات و بیماریهای گیاهی کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 5 2 2016 11 21 Performance evaluation and host range of seed fly Urophora xanthippe (Dipt.: Tephritidae) in order to biologically control of weeds crap in Birjand ارزیابی کارایی و مطالعه دامنه میزبانی مگس بذرخوار Urophora xanthippe (Dipt.: Tephritidae) برای کنترل بیولوژیک علف هرز تلخه در شهرستان بیرجند 269 272 61637 10.22059/jbioc.2016.61637 FA بهروز خلیل طهماسبی دانشجوی دکتری علوم علف‌های هرز دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی سعید مودی استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند غلام رضا زمانی دانشیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند قربانعلی اسدی استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد محمد تقی ال ابراهیم استادیار گروه زراعت دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2015 11 08 To evaluate the efficiency of head flies Urophora xanthippe (Dipt.: Tephritidae) in control of knapweed through the destroying of seed, three experiments was conducted separately in the field, greenhouse and laboratory condition at University of Birjand in 2010. The first experiment was conducted for evaluation of the ability of U. xanthippe to the destroying of seed andreducing of the number of knapweed seed. Other experiments carried out to determination of host range and preference of insect. The results showed that the average of seeds in attacked boll (6.35 ± 0.01) had significant difference with no attacked boll (11.83±0.01), in treated plants. Also, the mean number of seeds (including seeds intact and damaged) had significant difference between the treated plants (11.82±1.02) and the control (29.77±1.02). The results of this study showed that the attack of U. xanthippe causes 64.00±0.01 destroying of knapweed seeds in natural conditions. Due to the high potential of U. xanthippe in reducing the number of seeds and also, a limited host range, it can be used as a biological control agent of knapweed in the integrated management of this weed species. به منظور ارزیابی کارایی مگس بذرخوار تلخه Urophora xanthippe (Dipt.: Tephritidae) در کنترل علف هرز تلخه از طریق تخریب بذور آن، سه آزمایش جداگانه در سال 1390 به ترتیب در مزرعه، گلخانه و آزمایشگاه دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند انجام گرفت. آزمایش اول بمنظور بررسی توانایی مگس بذرخوار U. xanthippe در تخریب بذور و کاهش تعداد بذور تولیدی در علف هرز تلخه و دو آزمایش بعدی برای تعیین دامنه میزبانی و تعیین ترجیح غذایی انجام شد. نتایج نشان داد که در گیاه تیمار، میانگین تعداد بذور در غوزه‏های مورد حمله (01/0± 35/6) و غوزه‏هایی که مورد حمله قرار نگرفته بودند (01/0± 83/11) با یکدیگر اختلاف معنی‏دار داشت. همچنین میانگین تعداد کل بذر (شامل بذر سالم و خسارت‏دیده) اختلاف معنی‏داری در بین بوته‏های تیمار (تحت خسارت مگس بذرخوار) با میانگین 02/1±82/11 و شاهد (حفاظت‏شده با استفاده از توری) با میانگین 02/1±77/29 داشت. نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد که حمله مگس بذرخوار باعث تخریب حدود 01/0±64 درصدی بذور در گیاه تلخه در شرایط طبیعی شد. با توجه به پتانسیل بالای مگس بذرخوار در کاهش تعداد بذر و همچنین محدود بودن دامنه میزبانی آن، می‏توان از این حشره به عنوان عامل کنترل بیولوژیک تلخه در قالب کنترل تلفیقی این گونه علف هرز مورد استفاده قرار گیرد.

https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_61637_467bfb5449e92104c28a0574de0e3992.pdf