2021-10-13T08:01:14Z https://jbiocontrol.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=7573

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 2015 09 23 1 2 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57185_fe12f08ac8b8b5073fd3bb490bdb3868.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 الهام اکبری مقدم روح الله صابری ریسه پژمان خدایگان حسین علایی در این مطالعه، اثر بیوکنترلی برخی سودومونادهای فلورسنت در برابر Pythium aphanidermatum عامل بیماریبوته‌میری خیاربررسیشد. در ابتدا، توانایی آنتاگونیستی سویه‌های باکتریایی علیه قارچ بیمارگر با استفاده از روش کشت متقابل ارزیابی شد. نتایج نشان داد که هالة بازدارندگی سویة T17-4 (5/7 میلی‌متر) بیشتر از سایر سویه‌ها بود. هفت سویه شامل سویة T17-4، CHA0، CHA89، VUPf52، VUPf506، VUPf760 و VUPf5 که بهترین اثر را روی کنترل چندین بیماری داشته‌اند برای مرحلة گلخانه انتخاب شدند. همچنین، سویه‌های مذکور پارامترهای رشدی گیاه شامل ارتفاع و وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه را افزایش دادند. نتایج تغییرات دفاعی نشان داد که بیشترین میزان افزایش فعالیت آنزیم پراکسیداز و میزان فنل کل و پلی‌فنل‌اکسیداز، نه روز پس از مایه‌زنی قارچ عامل بیماری، مشاهده شدند و سپس، کاهش یافتند. میزان افزایش در فعالیت آنزیم پراکسیداز و میزان فنل کل و پلی‌فنل‌اکسیداز در تیمارهای حاوی باکتری و قارچ به‌صورت توأم، در مقایسه با تیمار شاهد معنی‌دار بود. biological control Peroxidase polyphenol oxidase Pythium aphanidermatum total phenol 2015 09 23 77 88 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_56405_76f4f660d6570651cfaeca566c7592c7.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 سید علی اصغر فتحی مهدی حسن پور علی گلی زاده سن شکارگر Orius niger Wolff شکارگر مهم تریپس پیاز، Thrips tabaci Lindeman، در مزارع سیب‌زمینی منطقة اردبیل است. در این تحقیق میزان جلب‌شوندگی، میزان تغذیه از شکار، جثة بدن و برخی ویژگی‌های چرخة زیستی سن شکارگر O. niger بر هفت ژنوتیپ سیب‌زمینی (شامل Savalan، Agria، Morene، Kondor، Diamant، PI397082-2 و PI397097-2) آلوده به تریپس پیاز تحت شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. در آزمایش‌های ترجیح میزبانی پس از گذشت 24، 48 و 72 ساعت از رهاسازی، ماده‌های سن شکارگر در بین ژنوتیپ‌های مورد مطالعه روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به تریپس پیاز بیشتر جلب شدند. در آزمایش‌های کارایی شکارگر، تعداد تریپس خورده‌شده توسط پورة سن شکارگر روی رقم Savalan به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر ژنوتیپ‌های مورد مطالعه بود. همچنین، ماده‌های شکارگر رشد‌یافته روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به تریپس پیاز وزن بدن بیشتر و جثة بزرگ‌تری را در بین هفت ژنوتیپ سیب‌زمینی مورد مطالعه داشتند. طول دورة پورگی سن شکارگر روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به تریپس به‌طور معنی‌داری کوتاه‌تر از ژنوتیپ‌های Kondor، Diamant و PI397097-2 بود. همچنین، درصد بقای پوره‌های سن شکارگر روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به تریپس به‌طور معنی‌داری بیشتر از ژنوتیپ‌های Kondor، Diamant، PI397082-2 و PI397097-2 بود. بنابراین، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که ترجیح و کارایی سن شکارگر O. niger روی رقم Savalan در بین هفت ژنوتیپ سیب‌زمینی مورد مطالعه، بیشتر است. body size life history parameters predatory rate tritrophic interactions 2015 09 23 89 97 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_56406_ef0da6fce53ef45abedabda4142f9bf6.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 آمنه مظلومی لیلی حمیدرضا علیزاده ناصر برومند ذبیح الله اعظمی ساردویی گونه‌های جنس تریکودرما از عوامل مهم بهبود‌دهندة رشد گیاهان هستند و شناسایی شرایط بهینة خاک برای بهبود فعالیت آن‌ها سودمند است. در این پژوهش تأثیر پنج سویه از گونه‌های مختلف جنس تریکودرما شامل: Trichoderma harzianum Tr6،T. harzianum T22،T. asperellum T34، T. atroviride P1وT. harzianum Tr9 در شرایط گلخانه روی گیاه خیار بررسی شدند و استرین برتر به‌منظور بررسی تأثیر آن بر بهبود رشد گیاه خیار و نیز ارزیابی پایداری آن در خاک‌های مختلف شامل: خاک نرمال، خاک دارای کمبود عنصر فسفر و پتاسیم، خاک قلیایی، خاک با دو سطح شوری و خاک اسیدی آزمایش شد. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که تأثیر قارچ مزبور در خاک‌های دارای تنش‌های شوری و کمبود عناصر پتاسیم و فسفر بر صفات رشدی مورد بررسی در گیاه خیار به لحاظ آماری معنی‌دار بوده است. بیشترین و کمترین میانگین فراوانی جمعیت قارچ به‌ترتیب در خاک اسیدی و خاک خیلی شور به‌دست آمد. در نهایت، می‌توان نتیجه گرفت که یکی از دلایل پایین‌بودن جمعیت تریکودرما در برخی خاک‌ها مناسب‌نبودن شرایط خاک است و در صورت ترمیم جمعیت آن از طریق افزودن سویه‌های موفق قارچ به خاک، می‌تواند در خاک‌های تحت تنش، رشد گیاهان را بهبود بخشد. Cucumber growth improvement soil conditions Stability Trichoderma 2015 09 23 99 108 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_56407_689e0fbf6cb3ff5d5dc5b554cb90eb9c.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 محمد ادبی فیروزجایی پژمان خدایگان فرید بیگی روح الله صابری ریسه بلاست مرکبات یکی از بیماری‌های مهم مرکبات در شمال کشور است که توسط گونه‌هایی از جنس سودوموناس (Pseudomonas spp.) ایجاد می‌شود. این بیماری در شرایط اقلیمی مساعد، خسارت‌های چشمگیری به باغ‌های مرکبات وارد می‌کند. با توجه به محدودیت‌های استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها و ترکیبات شیمیایی سنتزی، کنترل بیولوژیک یا استفاده از ترکیبات گیاهی ضد میکروبی می‌تواند روشی مؤثر برای کنترل بیماری بلاست باشد. در این تحقیق اثر چند جدایة مخمر رورست و عصارة بذر گلپر ایرانی (Heracleum persicum) بر عوامل بلاست مرکبات در شرایط آزمایشگاه (آزمون هالة بازدارندگی) و گلخانه، بررسی شد. جدایه‌های آنتاگونیست از نمونه‌های برگ مرکبات مناطق مختلف استان‌های شمالی کشور جداسازی شدند. همچنین، بذر گلپر از مناطق مرتفع شهرستان بابل جمع‌آوری شد. در بررسی آزمایشگاهی، عصارة گلپر اثر معنی‌داری در مهار رشدی دو عامل بیمارگر از خود نشان داد، اما هیچ‌یک از جدایه‌های مخمری نتوانستند بازدارندگی علیه دو بیمارگر ایجاد کنند. نتایج بررسی گلخانه‌ای نشان داد که یکی از جدایه‌های مخمری (Pichia sp.) با میانگین کاهش 8/78 درصدی بهترین جدایه در کاهش شدت بیماری بلاست مرکبات بود. همچنین، عصارة گلپر توانست جمعیت بیمارگرها را در سطح میوة مرکبات، نسبت به شاهد تا 60 درصد کاهش دهد. یافته‌های این تحقیق نشان داد که استرینPichia sp.  و عصارة گلپر در کنترل بیماری مؤثر هستند. Biocontrol citrus blast golpar extract Pichia sp Yeast 2015 09 23 109 119 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57172_70e3cde1bb9e1675265e53e39d5d8059.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 طیبه السادات مهدوی حسین مددی سن شکارگر Nabis pseudoferus در مزارع یونجه تراکم بالایی دارد و از طعمه‌های مختلفی تغذیه می‌کند. در این تحقیق، برخی از ویژگی‌های زیستی این شکارگر با تغذیه از شتة جالیز در شرایط آزمایشگاهی (دمای 1±25 درجة سلسیوس، رطوبت نسبی 10±60 درصد و دورة نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی) بررسی شدند. تجزیة داده‌ها براساس جدول زندگی سنی ـ مرحله‌ای دو‌جنسی انجام شد. نتایج نشان دادند که میانگین طول دورة تخم و پورة سن اول تا پنجم، به‌ترتیب 50/0±00/9، 02/0±89/2، 02/0±86/2، 03/0±10/3، 03/0±67/3، 05/0±87/5 و حشرة کامل 52/0±47/19 روز برآورد شد. مقادیر آماره‌های جدول زندگی شامل r، R0،GRR ، λ و T به‌ترتیب، 002/0±06/0 بر روز، 99/1±39/16 تخم بر فرد، 16/6±58/59 تخم بر فرد، 002/0±07/1 بر روز و 31/0±97/43 روز تخمین زده شد. نرخ‌های مرگ و میر و تولد نیز به‌ترتیب 02/0 و 08/0 محاسبه شدند. با توجه به شکارگری بیشتر مراحل زندگی سن شکارگر N. pseudoferus به نظر می‌رسد این شکارگر می‌تواند یکی از کاندیداهای بالقوه برای کاهش جمعیت شتة جالیز به‌حساب آید. Aphis gossypii Bicontrol intrinsic rate of population increase Nabis pseudoferus 2015 09 23 121 129 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57173_2febcf1ac3a07d0b854ba5b438a36e8f.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 صالح مفیدیان سید مصطفی صادقی به منظور تاثیر حضور اردک (Anas platyrhynchos) در شالیزار بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (Oryza sativa L.) و اثر آن بر روی انبوهی علف های هرز، آزمایشی در سال 1392 در روستای باز قلعه دژ، واقع در بخش سنگر استان گیلان اجرا گردید. این آزمایش در قالب اسپیلت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. در این آزمایش عامل اصلی اردک در دو سطح (با حضور اردک و بدون حضور اردک) و عامل فرعی به صورت فاکتوریل حاصل از ترکیب سطوح وجین (وجین در روز رهاسازی اردک و عدم وجین در روز رهاسازی اردک) و فاصله کاشت (20×20، 25×25، 30×30 سانتی‌متر) بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده‌های برنج نشان داد که، وجود اردک در شالیزار باعث افزایش  28/17 درصدی تعداد دانه پر در خوشه، 19/6 درصدی وزن هزار دانه، 13/11 درصدی شاخص برداشت، 5/9 درصدی عملکرد دانه شده است. همچنین نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده‌های علف‌های هرز نشان داد که وجود اردک در شالیزار اثر بسیار معنی داری بر تراکم و زیست توده علف‌های هرز سوروف (Echinochloa crus-galli)، پیزر (Scirpus  maritimus)،  بندواش (Paspalum distichum) و تراکم علف های هرز در زمان برداشت داشته است. نتایج نشان داد که، وجود اردک باعث کاهش 93/38 درصدی سوروف، 29/58 درصدی پیزر، 48/47 درصدی بندواش در زمان برداشت، 58/34 درصدی زیست توده سوروف، 88/40 درصدی زیست توده پیزر، 69/62 درصدی زیست توده بندواش و 77/53 درصدی تراکم علف هرز در زمان برداشت در مقایسه با تیمار بدون حضور اردک در شالیزار شده است. Duck Echinochloa crus-galli Paspalum distichum rice Scirpus maritimus 2015 09 23 131 141 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57174_18d7ee7dac351e3d6c90aa6fc5efe9a0.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 حدیث شهبازی کیوان بهبودی محمد جوان نیکخواه مسعود احمدزاده توانایی کنترل بیولوژیکی سودومونادهای فلورسنت از رقابت بر سر فضا و مواد غذایی، آنتی‌بیوز و کلنیزاسیون ریزوسفر ناشی می‌شود. در این مطالعه، توانایی بیوکنترلی 39 سویةPseudomonas fluorescens  در برابر قارچ Fusarium graminearum  عامل بلایت خوشة گندم در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. بازدارندگی از رشد F. graminearum با استفاده از آزمون کشت متقابل، اثر ضد قارچی ترکیبات فرّار و غیرفرّار تولید‌شده توسط سویه‌ها ارزیابی شد. در تمام این آزمایش‌ها چهار سویة I P13، UTPf127، UTPf125 وUTPf105 در کنترل بیمارگر موفق‌تر بودند. در نتیجه، این سویه‌ها از نظر وجود ژن‌های hcnAB و phlD و توانایی کلنیزاسیون اکتوریزوسفر گندم در شرایط گلخانه‌ای بررسی شدند. ژن hcnABدر تمام سویه‌ها ردیابی شد؛ در حالی که، ژن phlD در تمام باکتری‌ها به جز P13 مشاهده شد. جمعیت باکتری‌ها در اکتوریزوسفر گندم در سه دورة چهارده‌ روزه توسط سری رقت روی محیط کشت KB+++ تعیین شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوت معنی‌داری میان سویه‌های مختلف در کلنیزاسیون اکتوریزوسفر در روزهای مختلف وجود دارد و با گذشت زمان جمعیت باکتری‌ها در ریزوسفر کاهش می‌یابد. سویه‌های P13 وUTPf125  در روز 42‌ام قابل ردیابی نبودند، در حالی که، در روز 28‌ام جمعیت آن‌ها بیش از 104×8/1 سلول در گرم وزن تر ریشه ردیابی شده بود. باکتری UTPf127 با جمعیت 104 × 1/1 سلول در گرم وزن تر ریشه در روز 42‌ام بیشترین میزان کلنیزاسیون و پایداری در ریزوسفر را نشان داد. Antibiotic biological control hydrogen cyanide rhizosphere 2015 09 23 143 155 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57175_a802f532090b2c860b0a4dbd19c553b5.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 مریم خضری تشکیل بیوفیلم در باکتری‌ها یک استراتژی مهم برای بقای آن‌هاست. بیوفیلم در باکتری پروبیوتیک Bacillus subtilisبه‌صورت زنجیرة طویلی از سلول‌هاست که با یک ماتریکس پلیمری از جنس پلی‌ساکاریدهای خارج سلولی احاطه شده است. این باکتری که یکی از عوامل مؤثر مهار زیستی بیمارگرهای گیاهی شناخته شده است، قابلیت زیادی در تولید بیوفیلم دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثر شرایط محیطی شامل دما، اسیدیته و فشار اسمزی و همچنین، عناصر غذایی مانند قندها و اسیدآمینه‌های مترشحه از ریشة گندم و عناصر مهم خاک از قبیل کاتیون‌های کلسیم، منگنز، منیزیم، آهن، روی، مولیبدن، کبالت، بر و مس در تشکیل بیوفیلم این باکتری با استفاده از پلیت پلی‌استرن انجام شده است.براساسنتایج این تحقیق،بیشترین میزان بیوفیلم در سه استرین مورد مطالعه، در دمای 30 درجة سلسیوس، اسیدیتة 7 و فشار اسمزی حاصل از غلظت 75 درصد سوکروز تولید شد. عناصر منیزیم، کلسیم، روی، آهن، منگنز و مس موجب افزایش و عناصر کبالت، بر و مولیبدن موجب کاهش تولید بیوفیلم شدند. همة قندها و اسیدآمینه‌های مترشحه از ریشة گندم بر تولید بیوفیلم استرین‌های مورد مطالعه اثر افزایشی نشان دادند. بیشترین اثر افزایشی مربوط به قندهای آرابینوز و گلوکز و اسیدآمینه‌های لیزین و آسپارژین بود. براساس نتایج این پژوهش، شرایط محیطی و محتوای مواد غذایی می‌تواند بر تولید بیوفیلم و به تبع آن بقا و استقرار باکتری‌های پروبیوتیک در محیط و همچنین، کلنیزاسیون میزبان و توان مهار زیستی عوامل بیماریزای گیاهی تأثیرگذار باشد. Bacillus subtilis biofim root exudates soil elements 2015 09 23 157 165 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57176_22b970fa134f27c4bb833820ffd983c9.pdf

2015-09-23 10.22059

BIOLOGICAL CONTROL OF PESTS AND PLANT DISEASES 2322-2883 2322-2883 1394 4 2 آیدا خرم نژاد رضا طلایی حسنلویی اکبر قاسمی کهریزه با توجه به اهمیت باکتری Bacillus thuringiensis در کنترل میکروبی آفات، تلاش شد تا سویه‌های بومی از این باکتری جمع‌آوری و زهرآگینی آن‌ها روی لارو شب‌پرة پشت‌الماسی بررسی شود. نمونه‌های خاک از جنگل، باغ، مزرعه، لاروهای مرده و مشکوک به آلودگی از چند استان جمع‌آوری و به آزمایشگاه منتقل شدند. جداسازی باکتری از نمونه‌های خاک با روش انتخابی استات سدیم و برای جداسازی از لاروهای مرده، کالبدشکافی‌شدة میزبان انجام شد. کلنی‌های رشد‌یافته روی محیط کشت براساس رنگ، شکل، نحوة رشد، حاشیه و سطح کلنی توصیف و جداسازی شدند. اسلاید میکروسکوپی از هر کلنی تهیه و اسپور و کریستال باکتری با میکروسکوپ مشاهده شد. همچنین، برای تمامی کلنی‌ها، آزمون کاتالاز و رنگ‌آمیزی گرم انجام شد. قدرت بیمارگری جدایه‌ها، در غلظت106 (سلول در میلی‌لیتر) روی لاروهای سن دوم شب‌پرة پشت‌الماسی بررسی شد. براساس نتایج به‌دست‌آمده جدایه‌های باکتری Bt از نظر ویژگی‌های ریخت‌شناختی بسیار متنوع بودند. شدت بیماریزایی جدایه‌های باکتری Bt به سه سطح کم، متوسط و زیاد تقسیم‌‎بندی شدند. نتایج حاصل از این تحقیق به شناسایی ده جدایه از باکتری Bt انجامید که باعث مرگ‌ومیر بسیار زیادی روی لارو پروانه‌ها می‌شوند. Bacillus thuringiensis isolation Plutella xylostella virulence 2015 09 23 167 172 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_57177_9efe40d6d66d1121dd15119cd5801dd9.pdf