2021-04-24T03:53:03Z https://jbiocontrol.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=4331

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 سمانه غلامی مقدم مجتبی حسینی مهدی مدرس اول حسین الهیاری واکنش تابعی یکی از مهم­ترین اجزای برهم­کنش­های شکار- شکارگر است که اطلاعات مهمی درباره واکنش شکارگر به تغییرات تراکم میزبان ارائه می‌کند. ویژگی­های ریخت­شناسی گیاه میزبان از عوامل مؤثر بر واکنش تابعی شکارگرها است. در این پژوهش اثر تراکم و طول تریکوم برگ سه رقم گندم (فلات، قدس و پیشتاز) بر واکنش تابعی سنک Orius albidipennisنسبت بهشته­ی جو،Sipha maydis ، در شرایط آزمایشگاه (دمای 1 ± 24 درجه­ی سلسیوس، رطوبت نسبی 10 ± 60 درصد و دوره تاریکی : روشنایی 8 : 16) بررسی شد. تراکم‌های 2، 4، 6، 8، 12، 24 و 36 شته جو به طور جداگانه در اختیار پوره سن سوم و سنک های ماده­ قرار داده شدند و تعداد شته­های خورده شده در هر تراکم ثبت شد. نتایج تجزیه رگرسیون لجستیک نشان داد نوع واکنش تابعی برای هر دو مرحله­ی زیستی سنک شکارگر روی ارقام گندم از نوع دوم می­باشد. قدرت جستجوگری (a) پوره­ی سن سوم به ترتیب 019/0، 021/0 و 036/0 بر ساعت و زمان دست­یابی (Th) 17/1، 5/2 و 09/5 ساعت روی ارقام فلات، پیشتاز و قدس تعیین گردید. قدرت جستجوگری سنک‏های ماده­ به ترتیب 020/0، 018/0 و 022/0 بر ساعت و زمان دست­یابی 35/1، 41/1 و 25/2 ساعت روی این ارقام محاسبه شد. مقایسه واکنش‌های تابعی با استفاده از معادله ترکیبی مشخص نمود که تفاوت زمان‏های دستیابی پوره­ی سن سوم O. albidipennis روی ارقام مختلف گندم معنی‌دار می­باشد. جستــجوگــری تریکــوم برگ شــته¬ی جــو واکنــش تابعی 2013 01 20 73 85 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32055_2fb10ef33366d364386123ebef209cc0.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 نازنین حاتمی حسین اللهیاری مجتبی حسینی شکارگری درون رسته­ای هنگامی رخ می­دهد که یک شکارگر از شکارگر دیگری در حالی­که بر سر منابع غذایی مشترک رقابت می‌کنند، تغذیه کند. در این تحقیق میزان شکارگری درون رسته­ای بین مراحل مختلف کفشدوزک Hippodamia variegata و پشه شته­خوار Aphidoletes aphidimyza در حضور و عدم حضور شته جالیز Aphis gossypii در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. در عدم حضور شکار خارج رسته­ای (شته جالیز) تمامی مراحل کفشدوزک شامل لارو سن 1، 2، 3، 4، حشرات کامل ماده و نر از مراحل مختلف پشه    شته­خوار شامل تخم، لارو 24 ساعته و لارو 48 ساعته تغذیه کردند که بیشترین میزان تغذیه از لارو 48 ساعته به میزان 100 درصد مشاهده شد. کمترین میزان شکارگری نیز در تیمارهای حاوی تخم پشه شته‌خوار مشاهده شد. در تمام تیمارها، شکارگری درون رسته­ای یک طرفه و نامتقارن بود و هیچ تغذیه­ای از جانب پشه روی مراحل مختلف کفشدوزک دیده نشد. در برآورد میزان شکارگری درون رسته­ای در حضور تراکم­های متفاوت شکار خارج رسته­ای، مشخص شد که در تراکم 30، 60، و 120 شته، تفاوت معنی‌داری بین مقدار شکارگری مورد انتظار و مشاهده شده وجود ندارد، ولی با افزایش تراکم تا 240 شته در هر واحد آزمایش، اثر کاهشی مشاهده شد. شکارگری درون¬رسته‌ای شکار خارج رسته¬ای دشمنان طبیعی شته 2013 01 20 87 94 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32056_6f283607d98620bfbb75d9ae306ea4f4.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 فاطمه رزاقی بورخانی احمد رضوانفر حسین شعبانعلی فمی محمد شوکتی آمقانی هدف اصلی این پژوهش، بررسی عوامل تبیین کننده بکارگیری کنترل بیولوژیکی آفات برنج در میان شالیکاران شهرستان ساری بود. پژوهش از نوع کاربردی و جامعه آماری آن شامل تمامی شالیکاران روستاهای پنج بخش شهرستان ساری بود. نمونه­گیری به روش طبقه‌ای تصادفی با انتساب متناسب انجام شد و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران به تعداد 260 نفر تعیین گردید. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ای بوده که روایی (صوری و محتوایی) آن بر اساس نظر جمعی از کارشناسان جهاد کشاورزی شهرستان ساری و اعضای هیأت علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران تأیید شد و پایایی پرسشنامه با استفاده از محاسبه آلفای کرونباخ (بالاتر از 7/0) تأیید گردید. مطابق یافته­ها، همبستگی مثبت و معنی­داری بین متغیرهای سطح سواد، دانش کنترل بیولوژیکی، مشارکت اجتماعی، تأثیر پذیری از رهبران افکار، میزان آشنایی با روش­های مبارزه با آفات، شرکت در کلاس‏های ترویجی و تماس­های ترویجی با میزان پذیرش کنترل بیولوژیکی آفات در میان شالیکاران وجود دارد. و بین متغیرهای سن، تعداد نیروی کار، سابقه کشاورزی، میزان استفاده از سموم و آفت­کش­های شیمیایی با میزان پذیرش کنترل بیولوژیکی آفات همبستگی منفی و معنی‌داری وجود دارد.  همچنین نتایج تحلیل رگرسیونی نشان داد که متغیرهای دانش بیولوژیکی و تعداد ساعات شرکت در کلاس­های آموزشی- ترویجی توانایی تبیین 8/44 درصد از تغییرات میزان  پذیرش کنترل بیولوژیکی آفات برنج را در میان شالیکاران دارا می­باشند. پذیرش ترویج کشاورزی کنترل بیولوژیکی شالیکاران 2013 01 20 95 107 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32057_c27724aeb7ffdf10209f8b964c1e3507.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 سلیمان قاسمی حسین صارمی سیاوش ترابی مجید حسینی گل جالیز انگل ریشه بسیاری از گیاهان دولپه‏ای مانند گوجه‌‌فرنگی، خیار، خربزه، توتون و غیره می‏باشد. این انگل در بیشتر مناطق گوجه‌کاری، به خصوص شمال غرب کشور گسترش داشته و به صورت یک مشکل عمده بروز کرده است. جدایه‌های آنتاگونیست قارچی Fusarium spp. و باکتریایی Pseudomonas fluorescens به عنوان عوامل بیولوژیک موثر در کنترل بیولوژیک این علف هرز شناخته شده ‌هستند. در این راستا در سال‌ زراعی 1390 نمونه‌برداری از مناطق عمده گوجه‌کاری شهرستان‌های استان البرز از جمله کرج، هشتگرد و نظرآباد انجام شد. پس از جداسازی، خالص‌سازی و شناسایی جدایه‌های این دو عامل بیولوژیک، غربالگری آنها در گلخانه روی کنترل گل‌جالیز در محصول گوجه‌فرنگی انجام شد، تا بهترین آنها برای آزمایش‌های بعدی انتخاب شوند. در این تحقیق 69 جدایه قارچ فوزاریوم شامل 26 جدایه F. oxysporum، 43 جدایه F. solaniّ و 10 جدایه باکتری سودوموناس جداسازی شدند. با غربال این جدایه­ها در گلخانه روی گل‌جالیز گوجه‌فرنگی 5 جدایه قارچیFso84، Fso106، Fox116، Fox135 و Fso145 و 3 جدایه باکتری PfN2،  PfN4و PfX8 که حدود 65 تا 73 درصد بازدارندگی از رشد گل جالیز داشتند، برای تست‌های تکمیلی انتخاب شدند. تلفیق‌های قارچی و باکتریایی Fox104- PfX7وFso68 - PfX9نیز توانستند به خوبی از رشد این انگل جلوگیری کنند. Pseudomonas fluorescens Fusarium spp کنترل بیولوژیک گل جالیز گوجه‌فرنگی 2013 01 20 109 119 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32058_a215fd0fbade275003f6dfd8e88c267e.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 هادی گلزاری محمد سالاری ابراهیم صداقتی خروی فرهاد رجالی مطالعات گلخانه­ای نشان داد در نشا­های گوجه­فرنگی که دو هفته قبل از آلودگی با نماتود با دو گونه میکوریز mosseae G.و G. intraradices مایه­زنی شده بودند، کاهش رشد ناشی از نماتود به­میزان قابل توجهی جبران شد. لازم به ذکر است که درصد کلنیزه­شدن ریشه­ها با دو گونه مذکور به­ترتیب 3/66 و 2/62 درصد بود و این تحقیق بر اساس طرح آماری کاملاً تصادفی با پنج تیمار و پنج تکرار تنظیم شد. وزن خشک شاخه و ریشه­ نشا­های مایه­زنی شده با mosseae G. نسبت به تیمار نماتود تنها به­ترتیب 44% و 45% بیشتر بود (05/0P≤). وزن خشک شاخه و ریشه نشا­های مایه­زنی شده با  G. intraradicesبه­ترتیب 40% و 37% بیشتر بود. تعداد گره، قطر گره و میزان نفوذ نماتود به ریشه­های مایه­زنی شده با mosseae G.نسبت به تیمار نماتود تنها به­ترتیب 55% و 47% و 55% کاهش یافت (05/0P≤). تعداد گره، قطر گره و میزان نفوذ نماتود به ریشه­های مایه­زنی شده با G. intraradices به­ترتیب 47% و 41% و 51% کاهش یافت. در گیاهان تیمار شده با G1M و G2M شاخص گال نسبت به شاهد آلوده 1 واحد کاهش یافت (05/0P≤). جمعیت نماتود در خاک گلدان­های تیمار شده با هر یک از دو ­گونه میکوریز به کمتر از نصف شاهد آلوده به نماتود تنها کاهش یافت (05/0P≤).  نماتود ریشه¬گرهی Meloidogyne javanica Glomus sp گوجه¬فرنگی کلنیزاسیون میکوریز 2013 01 20 121 129 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32059_c62f94d321f37e6137b31c68eb820415.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 رامین حیدری ابراهیم پورجم کارایی دو قارچ Pleurotus ostreatus و P. sajor-caju در کاهش جمعیت مرحله آلوده کننده نماتد مولد گره ریشه، Meloidogyne javanicaو امکان کاربرد آنها در کنترل بیولوژیک این نماتد در آزمایشگاه و گلخانه بررسی شد. جمعیت نماتد تکثیر شد و اثر عصاره کشت قارچ­ها بر لاروهای سن دوم نماتد آزمایش شد. اثر سه سطح وزنی کمپوست حاصل از کشت این گونه ها بر کاهش جمعیت نماتد و شاخص گال ریشه و بهبود شاخص­های رشد گیاهان گوجه فرنگی آلوده­شده با دو سطح جمعیتی نماتد، ارزیابی شد. عصاره کشت هر دو گونه مورد مطالعه بر روی لاروهای نماتد مولد گره ریشه سمیت نشان دادند و میزان مرگ و میر لاروها در عصاره کشت P. ostreatusبیشتر بود. کاربرد 100 و 150 گرم از کمپوست حاصل از کشت این قارچ­ها، افزایش وزن ریشه و کاهش جمعیت لارو خاک و شاخص گال ریشه را سبب شد. این اثرات در کاربرد کمپوست P. ostreatus بیشتر از کمپوستP. sajor-cajuمشاهده شد. گال ریشه گوجه فرنگی Pleurotus ostreatus Pleurotus sajor-caju 2013 01 20 131 139 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32060_ccb07ac45156c855488dd99ef0301a6d.pdf

2013-01-20 10.22059

کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی 2322-2883 2322-2883 1391 1 2 اسماعیل زنگویی حسن رضا اعتباریان نوازالله صاحبانی       دو جدایه مخمر A5 وA4 از گونهCandida membranifuciens  و جدایهA6 از گونهPichia guilliermondii همچنین دو جدایه باکتری B2 و B6 از گونهBacillus subtilis برای کنترل بیماری کپک خاکستری سیب با عامل Pers.:Fr.Botrytis cinerea به صورت انفرادی و مخلوط مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش سازگاری مواد بیوکنترل با استفاده از آزمون تولید ترکیبات خارج سلولی به روش سلوفان و کشت همزمان دو آنتاگونیست در محیط کشت جامد نشان داد، جدایه های مخمر با باکتری سازگار می­باشند. آزمایش بررسی تقابل آنتاگونیست­ها در محیط کشت مایع ثابت کرد جمعیت جدایه­های مخمر در حضور  جدایه­های باکتری به­خوبی تا انتهای آزمایش مشابه کاربرد انفرادی رشد می­کنند. نتایج آزمایشات در شرایط انبار نیز نشان داد مخلوط هایB2+A5 وB6+A6 با قطر لکه برابر با 23/5 و 43/7 میلی­متر در دمای 20 درجه سلسیوس و همچنین در دمای 4 درجه سلسیوس بترتیب با ایجاد قطر لکه معادل 48/3 و 87/3 میلی متر، بیشترین کنترل کنندگی را نسبت به دیگر آنتاگونیست ها و مخلوط آن ها دارند. توانایی مخلوط آنتاگونیستی B2+A5 در القای پاسخ­های دفاعی در بافت میوه سیب نشان داد این مخلوط دو روز بعد از مایه­زنی سبب افزایش فعالیت آنزیم پراکسیداز و ترکیبات فنلی می­شود علاوه بر آن، این مخلوط چهار روز پس از مایه­زنی عامل بیماری فعالیت آنزیم کاتالاز را کاهش می­دهد. مطابق نتایج این پژوهش مخلوط عوامل آنتاگونیست­ با افزایش القای مقاومت در میوه سیب، سبب بهبود بیوکنترل می­گردند. مخلوط آنتاگونیست ها کپک خاکستری پراکسیداز کاتالاز و فنل 2013 01 20 141 153 https://jbiocontrol.ut.ac.ir/article_32061_70224cfb5c165dc068edf9ef9b09adff.pdf